2007/Oct/28

โอยย เหนบีจีของตัวเองแล้วหล๊ง หลงงง

 

หล่อชะมาดด เหนแล้วมีความสุข

 

ตอนนี้แม่ให้ให้เคืองอีกละ แต่อ่านหนังสือธรรมะแล้วพยายามข่มใจอยู่

เปนอะไรที่เซงนิดนึง พูดแล้วไม่เปนคำพูด คือว่าเคืองไง

 

ทุกย่างก้าวนึกถึงอีแป้นแล้นนี่ตลอด

ทำไงดีวะ กูอยากปลงๆ จังเลย มันแย่นะเว้ย ที่รุ้สึก

แบบว่า เข้าถึง หรืออะไรอย่างงี้อะ มันมากเกินไป

แบบว่าควรจะห้ามความคิดของตัวเองให้ได้นะ

ไม่ได้อยากเลิกชอบเว้ย แต่อยากลดระดับนิดนึง

ซึ่งช่วงนี้บอกได้คำเดียวว่ายากมากก

ถวายหัว ถวายตัวกันเลย มีไรกูให้หมด

ออกอะไรมากูอยากได้หมด

เฉยๆหน่อยดิวะ บอกตัวเองงงงงอยุ่

 

 

.............

อ่านแล้วอ่าจจะงง นิดนึง

 คนมันสับสนและเซง

----------------

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
กุ๊ก มึงเข้าขั้นสับสนมากเลยทีเดียวเลย -*-

อย่าคิดมาก เวลาจะช่วยให้ปลงได้เอง

แล้วจะสเตเบิลอย่างกุ 55
#1  by  °˚◦« ป.-สระอู :뿌 »◦˚° At 2007-10-28 22:06, 
ไม่ต่างกันเพื่อน
#2  by  SmilyGift At 2007-10-29 00:02, 
555

ตราบใดมึงยังไม่ต้องขายตัวเเลกมันมา ก็โอเควะ ก๊ากกกกกก

กุเข้าใจอารมนั้น กุเปนบ่อย เเถมเปี่ยนคนไปเรื่อยๆด้วย โห พูดเหมือนเปี่ยนผัว ง้าๆๆๆ ฮา

ของบางอย่างอยากได้มากกกก เเล้วไม่ซื้อซักที เเบบว่ารอๆก่อน ไม่มีตังรอๆ ซักพักมันก็ไม่อยากได้ไปเอง ใจเย็นมึง 555 ซื้อมันมาเยอะๆ เด๋วตอนมึงเลิกชอบเเล้วของมันจะกลายเปนสินค้าเลหลัง ถึงตอนนั้น เเล้วจะนั่งด่าตัวเอง สาดดด กุทุ่มไปได้ไงฟะ กุก็เป็น มานั่งมองของที่คยอยากได้มะ3ปีที่เเล้ว ของที่ตอนนี้กองอยู่ในเก๊ะ ปิดผนึกไปเเล้ว ตอนนั้นมีความสุขชิบหาย อยู่เเป๊ปเดว ตอนนี้กุไม่เหนอนาทรร้อนใจ ไม่เหนสนใจมัน

ถ้าบางอย่างมันเเพงเกิ๊นน มึงก็นึกซะว่า เด๋วมีของใหม่มา ของเก่าก็ไม่สน เด๋วก็ไปกรี๊ดอันใหม่ มันก็มีมาเรื่อยๆหล่ะวะ คิดมากๆ ของที่ชอบอะนะ มันก็จะเป็นของที่มึงชอบอยู่เเป๊ปเดว ซักพักมันก็จะกลายเป็นของที่ "เคยชอบ" แล้วก็อยากได้อันใหม่ เก็บตังไปทำตูดดีก่า อิกุ๊ก ก๊ากกกกกก

นี่กุเขียนธรรมมะว่าด้วยเรื่องสัจธรรมของของ IDOL Lism หรอว่ะ ฮา

เก็บตังซื้อรองเท้าดีก่ากู ตอนนี้กิเลสหน๊าหนา เเม่มม วันก่อนเดินเซ็นทรัลเเม่งลด โอ้โห กุก็มัน ลองนู่ลองนี่ เเล้วไง ไม่มีตังไง เดินออกมาเหมือนถูกดูดวิญญาณ อยากได้รองเท้าชิบหาย เเม่งงง 5555555 เเล้วไม่มีตังจะทำไง กูก็เเบบรอเก็บๆ สาดด นานๆเข้าเริ่มมานั่งนึก เชี่ย เเม่ง รองเท้าคู่เดว 3200 กุเอาไปเที่ยว ไปจตุจัก ได้อะไรหลายอย่างเลยสาดดดดด เเละเเล้วกุก็เลิกอยากได้ มันไป

รู้ว่ามันเทียบกันไม่ได้ เหมือนของที่มึงอยากได้ แต่ก็จิงๆอะ คนเราเวลาอยากได้อะไรเเล้วชอบหลอนตัวเองอะมึง หลอนจิงๆนะ แบบ เเทบเก็บไปฝัน จิงๆมันมีตัวกระตุ้นเว้ยเฮ้ย ถ้ามึงเเบบว่าปิดหูปิดตา ไม่เข้าบอร์ด ไม่ดูเว็บ ไม่เซฟรูป เลิกเข้ายูทูบตอนตี2 เลิกอ่านฟิกซํก 1อาทิต (ซึ่งกุทำไม่ได้ พูดเพื่อ!!) หรืออีกอย่างนึง เปี่ยนเเบ็คกราวซะ เป็นรูปอื่นไปไป๊ เปี่ยนเป็นตูดอิยูชอนก็ด๊ะ เปี่ยนเปนอย่างอี่นที่ไม่ใช่หน้ามัน เด๋ว ตันหา เเละความปราถนา ในกระเเสเลือดมึงก็จะลดดีกรีความเข้มข้นลงเองหล่ะ

กุเหนื่อยละ นี่กูอัพบล็อกตัวเองในบล็อกมึงปะวะ

เอาธรรมะ(ดา) ของข้าไปตรึกตรองให้ถ้อนถี่ใช้มโนจิตรับสัมผัส เปรียบอิชอน เหมือนไวรัสตัวหนึ่งเปิดเจอมะไหร่ คอมมึงตายอะไรเเบบนี้ สาธุ ปลงเถอะโยมเเล้วเจ้าจะเข้าสู่กระเเสเเห่งนทีที่เอื้อนเอ่ย สงิบนิ่งเฉกเช่นใบไผ่ลู่ลม ....embarrassed
#3  by  photograph At 2007-10-29 10:45, 
เธอ...ตายไปหรือยังวะ?

อ่านหนังสือธรรมมะรึยัง? เอามาให้ชั้นอ่านด้วยยย

ตอนนี้ชั้นเริ่มปลงละ

คิดมากไป ปวดทั้งหัว ปวดทั้งใจ
#4  by  SmilyGift At 2007-10-31 20:30, 
555

นี่ขนาดปลงแล้วนะ

ยังเปนหนัขนาดนนี้อ่า

ปะๆ ไปอ่านฟิคกัน เอิ๊กๆๆ
#5  by  miowmj (58.9.224.212) At 2007-11-01 11:52, 
เฮยย เป็นไรมากป่าว
ออกอาการสับสนนะ
แต่อยากลดความชอบลงเหมือนกัน
อยู่แบบนี้ไม่ดีอะ เฮ้ออออ
#6  by  ซัง (202.183.233.11) At 2007-11-06 01:12, 

<< Home